Prawdziwe obwarzanki krakowskie

konsumenci, oczekiwania, sugestie, uwagi, opinie, ankiety
admin
Site Admin
Posty: 852
Rejestracja: pn mar 29, 2004 2:05 pm
Kontakt:

Prawdziwe obwarzanki krakowskie

Post autor: admin » śr mar 03, 2010 3:22 pm

Apologia obwarzanka

<img src="http://www.opp.pl/gfx/forum/obwarzanek.jpg" alt=""> <img src="http://www.opp.pl/gfx/forum/precelki.jpg" alt="">

Z obwarzankami mamy problem. A nawet kilka problemów. Po pierwsze: w Warszawie znów wszystko mieszają. Nie dość, że borówki nazywają jagodami (i na odwrót), napoleonki kremówkami (i na odwrót), to teraz obwarzanki mylą z bajglami. I nie ma nawet "na odwrót". Bo w odróżnieniu od borówek i jagód - gdzie desygnat jest oczywisty, więc i spór jasny - z uporem godnym lepszej sprawy Warszawiacy twierdzą, że bajgle i obwarzanki to różne nazwy tego samego. Niektórzy posuwają się jeszcze dalej: obwarzanki i bajgle mylą z preclami. Na szczęście krakowscy piekarze dzięki Jurajskiej Izbie Gospodarczej uruchomili Unię Europejską. Teraz silni Unią udowodnimy, że mamy rację.
Można kpić z dokuczliwych procedur rejestracji produktów regionalnych, lecz mają one też dobre strony: zmuszają do określenia reguł. Dzięki temu chronią wielowiekowe doświadczenie. A chronić trzeba, bo smakołyki giną pod naporem jedzenia śmieciowego.
Teraz, gdy w "Dzienniku Urzędowym" Unii Europejskiej ukazało się rozporządzenie w sprawie wniosku o rejestrację obwarzanka, jest czas na uściślenia i wyjaśnienia. Obwarzanki, bajgle i precle to trzy niepodobne do siebie gatunki pieczywa: inne ciasto, inny kształt, inny sposób przygotowania i smak.
Precle mają kształt ósemki, są kruche i - choć twarde - powinny rozpływać się w ustach. Gdy są prawidłowo zrobione, starzeją się powoli - nie straszne im nawet kilka dni. Wbrew opinii wcale nie przyszły z Wiednia. Już w 1409 roku król Władysław Jagiełło zamówił u krakowskich piekarzy 16 wozów tego specjału idąc na wojnę z Krzyżakami!
Bajgle w niczym precla nie przypominają: są rodzajem bułeczki z paska ciasta zwiniętego w kółko, z dziurką w środku. Łatwo je przekroić, posmarować i zrobić kanapkę; na śniadanie smakują rewelacyjnie. Należą do żydowskiej tradycji kulinarnej przynajmniej od czterech wieków: w 1610 roku Gmina Żydowska z Kazimierza ustaliła darmowe wydawanie bajgli kobietom, które urodziły dziecko. Bajgle znikły z Krakowa wraz z Żydami. Teraz - dzięki tradycji kwitnącej w Ameryce - powracają.
Rodowód obwarzanków też jest udokumentowany. Rekomendują się rachunkiem z dworu królowej Jadwigi, bo w 1394 roku piekarz dostarczył "dla królowej pani pro circulis obrzanki 1 grosz". Cienkie wałeczki ciasta zwinięte w warkocz tworzą kółko. Wyrośnięte ciasto obwarzyć trzeba we wrzątku (stąd nazwa) i dopiero potem upiec.
Chwała krakowskim piekarzom zintegrowanym dzięki Jurajskiej Izbie Gospodarczej za unijną inicjatywę. Chciałabym jednak wiedzieć jak się ma teoria do praktyki. Chciałabym wiedzieć czy receptury zgłoszone w Brukseli przypadkiem nie usankcjonują obwarzanków monstrualnych, pozbawionych zupełnie dawnej finezji wyglądu i smaku? Przecież takie właśnie pseudoobwarzanki przeważają na ulicach królewskiego miasta. Okrągłe buły posypane przemysłową mieszanką czegokolwiek - nawet żółtego sera - i czegoś, co najpewniej zawiera polepszacz. Prawdziwych krakowskich obwarzanków trzeba szukać ze świecą.

Liliana Sonik

<img src="http://www.opp.pl/gfx/forum/rafapol.jpg" alt="">

ODPOWIEDZ